MDZ Art Gallery

De MDZ ART GALLERY is dit jaar geselecteerd voor de PAN Amsterdam en zal dan ook op deze beurs (20-27/11) te bezoeken zijn op stand 112!

Allen van harte welkom.

De 85-jarige kranige pater bezocht vandaag de tentoonstelling. Hij vond dat hij omgeven was door grootheden (bescheidenheid siert hem) maar had toch een kritische blik op het werk van Alechinsky. Het werk van Morellet had hij nog jaren geleden in een Gentse expositie gezien en vond hij zeer goed. Hij bedankte mij, ik bedankte hem en hij nam nog enkele invitaties van de tentoonstelling mee. Kort maar krachtig. Bedankt!

Kunst verkopen via een veilinghuis heeft veel nadelen. Zo moeten de kunstwerken 4 tot 6 maand voor de veiling ingeleverd worden en zijn er kosten van transport en weergave in de cataloog! Dus vooraleer er iets gebeurt zijn er al kosten. Anderzijds moet er een commissie betaald worden van 25 to 40%.

Concreet betekend dit dat als uw werk voor 100 afgeklopt wordt u maximum 75 ontvangt. Als we kijken naar de veilinghuizen zien we dat 40 tot 50% van de loten onverkocht blijven.

Indien u UW KUNSTWERKEN zou verkopen aan de MDZ ART GALLERY kunnen wij u daar onmiddellijk CASH voor uitbetalen. Geen kosten, geen commissie en direct geld. Indien interesse contacteer mij, Michael De Zutter op nr 0032 50606399 of via mail info@mdzgallery.com

MDZ Gallery zal aanwezig zijn op ClassicA 2009 in de Expo in Kortrijk van 6/11 tot 11/11.

Opening van de Appel exhibition in MDZ Art Gallery op 27/12/2008. Deze exhibition loopt nog tot en met 16/02/2009. Hier kan je de foto's van de opening van de Appel exhibition terug vinden.

Nu kan je ook de foto's van MDZ Art Gallery op Lineart 2008 terug vinden.

MDZ Art Gallery zal zoals elk jaar aanwezig zijn op Lineart (The Art Fair) van 5 tot en met 9 December 2008 in Flanders Expo Gent.

Hoe kan dit beter gevierd worden dan met een volledig nieuwe website?

COBRA : een ode aan de vrije expressie

We schrijven 1948, de oorlog is gedaan maar toch voor velen nog een dagdagelijkse realiteit: de honger, de vernietiging…
Zo ook voor de jonge bende avant-gardisten die nog maar net de hongeroorlog overleefden en nu onbegrepen en onbezoldigd door Europa zwerven.
In deze chaos ontstaat een groep van gelijkgestemden…

Een afsplitsing van een groot internationaal kunstenaarscongres in Parijs, brengt op 8 november 1948 zes kunstenaars samen. JORN [COpenhague], DOTREMONT, NOIRET [BRuxelles], APPEL, CONSTANT en CORNEILLE [Amsterdam]. Zij richten de CoBrA groep op.
Het woord CoBrA bestaat uit een samenvoeging van de eerste letters van de 3 steden waar zij vandaan komen.
Deze nieuwe groep zet zich af tegen de regels van de kunstacademie en streven naar een ongedwongen kunst: vorm, lijn en kleur moeten de weergave zijn van een puur spontane actie!!
Ze aarzelen dan ook niet  terug te grijpen naar primitieve kunst, kindertekeningen en outsider art.
De Cobra-kunstenaars verwerpen het verlichte en rationele westerse verleden. Met de tweede wereldoorlog [typevoorbeeld waar grenzen en regels resulteerden in de ultieme vernietiging van beschaafde waarden] vers in het geheugen, geloven ze niet meer in de rede. Zij streven naar een wereld zonder deze beperkingen. Geen grenzen, geen conflicten.
Hun gedachtegoed werd intellectueel gemixed met de marxistisch doctrine: een kunst vóór en vooral ook dóór iedereen, ongeacht klasse, nationaliteit, kennis- en opleidingsniveau.
De kern van de CoBrA groep werd al gauw uitgebreid met vele kunstenaars. Uiteindelijk zijn meer dan veertig kunstenaars lid of zijdelings betrokken bij CoBrA. Niet alleen schilders, maar ook beeldhouwers, dichters, fotografen en filmmakers voelen zich aangetrokken tot de ideeën van CoBrA.
Uit Denemarken: Mogens Balle, Ejler Bille, Henry Heerup, Egill Jacobsen, Carl-Henning Pedersen.
uit België: Pierre Alechinsky, Hugo Claus, Collignon, Reinhoud d'Haese, Louis Van Lint.
uit Nederland: Eugène Brands, Lucebert [1], Jan Nieuwenhuys, Anton Rooskens, Theo Wolvecamp.
Ook kunstenaars uit andere landen dan de oorspronkelijke drie doen mee:
Jean Michel Atlan (Algerijë), Jacques Doucet (Frankrijk), William Gear en Stephen Gilbert (Schotland), Karl Otto Götz (Duitsland), Shinkichi Tajiri (Amerika)

De CoBrA kunstenaars schilderden direct en spontaan. Net als kinderen wilden zij zonder vooropgezet plan werken en met veel fantasie en kleur. Ook probeerden zij allerlei materialen uit. Het experiment stond voorop.
De favoriete onderwerpen zijn dieren [ vogel, kat, hond, slang, olifant…], fantasiebeesten, fantasiewezens [dikwijls combinatie van dieren en mensen] en maskers.
De CoBrA kunstenaars lieten zich bij het maken van hun afbeeldingen inspireren door mythen, kindertekeningen, volkskunst, de prehistorie, oosterse kalligrafie, primitieve kunst (niet-westerse kunst uit o.a. Afrika en Oceanië) en kunst van geesteszieken. Corneille heeft hierover gezegd: "Wij gebruikten alles en hielden van alles. Van kindertekeningen, folklore, tekeningen van krankzinnigen, negermaskers".
Vooral de Deense CoBrA kunstenaars hebben belangstelling voor mythen.
Door de Nederlandse kunstenaars werd de kindertekening veel als directe bron gebruikt.
In België, waar de interesse voor het schrift groot was, bestudeerden een aantal CoBrA kunstenaars de oosterse kalligrafie. Dotremont en Alechinsky waren geboeid door het persoonlijk handschrift; zij zagen dit als de meest intieme en directe uiting van de psyche van de mens.
In de korte tijd van haar bestaan [8 november 1948-november 1951] vonden twee grote CoBrA tentoonstellingen plaats: één in 1949 in Amsterdam en één in 1951 te Luik.
In Amsterdam bracht de directeur van het Stedelijk Museum, Willem Sandberg, kunstenaars uit tien verschillende landen samen. In de kranten werd fel gereageerd op de tentoonstelling. In Het vrije Volk spreekt de criticus over "Geklad, Geklets en Geklodder in het Stedelijk Museum". Appel, Constant en Corneille worden gezien als "knoeiers, kladders en verlakkers".
De expositie in 1951 in Luik was nog omvangrijker.Het grote verschil met de tentoonstelling van 1949 was het “ego”. Het individu wordt duidelijk belangrijker dan de allesoverstijgende iedereen-gelijk gedachte. De vele meningen raakten verdeeld. Hierdoor werd deze Luikse manifestatie  tevens ook de laatste. De Cobragroep werd opgeheven.
Daarna sloeg iedereen zijn eigen weg in maar de kracht van de spontaniteit, de verrassing van het toeval en de beweeglijkheid van de materie zal voor deze kunstenaars het definitieve uitgangspunt blijven. Zo is er toch een Cobra-stijl ontstaan ondanks dat één van de doelstellingen was een constant evoluerende [en dus nooit definiëerbare] stijl te hanteren…

---

COBRA: un hymne à la libre expression

Nous sommes en 1948, la guerre s’est terminée, mais la réalité reste pour beaucoup la faim et la destruction. Il en va de même pour une bande de jeunes avant-gardistes qui, à peine échappés de la guerre et de la faim, commencent à errer en Europe, incompris et impayés. Au sein de ce chaos naît un groupe de gens du même bord …

La scission d'un grand congrès international d'artistes à Paris réunit le 8 novembre 1948 six d’entre eux: Jorn (Copenhague), Dotremont, Noiret (Bruxelles), Appel, Constant et Corneille (Amsterdam). Ils fondent le groupe CoBrA. Le mot CoBrA se compose des premières lettres des trois villes dont ils sont originaires.

Ce nouveau groupe s'inscrit en faux contre les règles académiques de l'art et aspire à un art sans contraintes: la forme, la ligne et la couleur doivent refléter une action pure et spontanée ! Dès lors ils n'hésitent pas à s'inspirer de l'art primitif, de dessins d'enfants et de l'art outsider. 

Les artistes CoBrA rejettent le passé occidental, avec ses esprits éclairés et rationnels. Ayant la deuxième guerre mondiale encore très présente à la mémoire comme l'exemple type de limites et règles aboutissant à la destruction ultime des valeurs civilisées, ils ne croient plus à la Raison. Ils tendent à un monde sans ces restrictions, sans limites et sans conflits.

Leur pensée se mélange intellectuellement avec la doctrine marxiste: un art pour et surtout aussi par tout un chacun, quel(le) que soit sa classe, nationalité, son niveau de connaissance et de formation.

Le cœur du groupe CoBrA se voit vite élargi de nombreux artistes. Plus de quarante artistes finissent par devenir membres ou par se lier indirectement à CoBrA et il ne s'agit pas uniquement de peintres. Des sculpteurs, poètes, photographes et cinéastes se sentent également attirés par les nouvelles idées de CoBrA: du Danemark: Mogens Balle, Ejler Bille, Henry Heerup, Egill Jacobsen, Carl-Henning Pedersen; de Belgique: Pierre Alechinsky, Hugo Claus, Collignon, Reinhoud d'Haese, Louis Van Lint [6];
des Pays-Bas: Eugène Brands, Lucebert [12], Jan Nieuwenhuys, Anton Rooskens, Theo Wolvecamp.
Des artistes provenant d'autres pays que les trois pays d'origine participent également: Jean Michel Atlan (Algérie), Jacques Doucet (France), William Gear en Stephen Gilbert (Ecosse), Karl Otto Götz (Allemagne), Shinkichi Tajiri (Etats-Unis).

La technique de peinture des artistes CoBrA est directe et spontanée. Tout comme les enfants, ils veulent travailler sans plan préétabli et avec beaucoup d'imagination et de couleurs. Ils s'essaient également à toutes sortes de matériaux. L'expérimentation avant tout.

Leurs sujets préférés sont les animaux (l'oiseau, le chat, le chien, le serpent, l'éléphant, …), les animaux imaginaires, les êtres fantastiques (souvent une combinaison d'animaux et de personnes humaines) et les masques.

Pour la création de leurs œuvres, les artistes CoBrA s'inspirent des mythes, de dessins d'enfants, de l'art populaire, de la préhistoire, de la calligraphie orientale, de l'art primitif (l'art non-occidental provenant entre autres d'Afrique et d'Océanie) et de l'art des malades mentaux.
Corneille a dit à ce sujet: "Nous utilisions tout et aimions tout: les dessins d'enfants, le folklore, les dessins de malades mentaux, les masques des noirs".
Les mythes intéressent surtout les artistes CoBrA danois. Les artistes néerlandais utilisent souvent les dessins d'enfants comme source directe. En Belgique, où l'intérêt pour l'écriture est grand, un nombre d'artistes CoBrA étudient la calligraphie orientale. Dotremont et Alechinsky sont fascinés par l'écriture personnelle qu'ils voient comme l'expression la plus intime et la plus directe de la psyché de l'homme.

Dans le bref espace de son existence (du 8 novembre 1948 à novembre 1951) deux grandes expositions CoBrA ont lieu: une en 1949 à Amsterdam et une autre en 1951 à Liège.
A Amsterdam le directeur du "Stedelijk Museum", Willem Sandberg, réunit des artistes venant de dix pays différents. Dans les journaux les réactions à l'exposition sont virulentes. Dans "Het vrije Volk" le critique commente: "Barbouillages, baratin et giclées au Stedelijk Museum". Appel, Constant et Corneille sont considérés comme "des bricoleurs, des barbouilleurs et des emberlificoteurs".
L'exposition à Liège en 1951 est encore plus imposante. La grande différence avec l'exposition de 1949 réside dans l'affermissement de l'égo. L'individu gagne clairement en importance par rapport à la pensée transcendante de l'égalité de tous. Les multiples opinions divergent au point où cette manifestation à Liège restera la dernière. Le groupe CoBrA est dissous.

Par la suite chacun s'engage dans sa propre voie, mais la force de la spontanéité, la surprise du hasard et la mobilité de la matière resteront à jamais le point de départ définitif pour ces artistes. Ainsi le "style CoBrA" se distingue après tout, malgré le fait qu'un des objectifs du mouvement ait été d'adopter un style en constante évolution (et donc impossible à définir).