Penck A R
Geboren in Dresden in 1939, maakt het bombardement op zijn geboortestad in 1945 een onuitwisbare indruk.
Begin jaren 60 begint hij aan zijn beroemde reeks “weltbilder, schilderijen bevolkt door holbewoners en geïnspireerd door naïeve grottekeningen. Deze elementaire vormtaal is de taal van de Nieuwe Duitse Wilde, niet bezoedeld door techniek en maatschappij. Deze “Wilde” zou nooit tot zelfvernietiging overgaan zoals Penck de mens zag doen in Dresden!
De elementaire figuren en symbolen gaat hij in 1970 als “Standart” definiëren: een vereenvoudigd beeld dat men kan “vatten” en “imiteren”: een oerbeeld.
Vanaf deze definitie is er een noodzaak om zowel in compositie als in kleurgebruik enkel nog met basiselementen te werken op een neo-expressieve manier.
Begin jaren 80 verlaat hij de dan nog sociaal democratische dictatuur van Oost-Duitsland.
Vanaf dan gaat Penck meer de grenzen van het menselijk denken aftasten op zoek naar het “Onbekende”. Hij vernietigt de algemene norm, deelt deze op in symbolen en annaliseert zo wat de mens vooruitdrijft, wat hem doet handelen zoals hij handelt. Zo komt hij tot oerhandelingen: oorlog, vuur, jacht, overleven.
Dikwijls worden zijn schilderijen bevolkt door personen en dieren die in relatie met elkaar of in conflict tegenover elkaar staan.